Jazda figurowa ozdobą igrzysk
Zawody trwały od 25 do 27 kwietnia 1920. Brytyjka Phyllis Johnson wraz ze swym mężem Jamesem zdobyła srebrny medal w Londynie w 1908 roku. Dwanaście lat później wystąpiła w pałacu lodowym w Antwerpii. Miała wtedy 36 lat, a mimo to zajęła czwarte miejsce w jeździe indywidualnej. W olimpijskim turnieju par sportowych Phyllis zdobyła z Basilem Williamsem brązowy medal. Szwed Ulrich Salchow, mający wówczas aż 44 lata zajął w Antwerpii czwarte miejsce w jeździe indywidualnej, wciąż więc był mimo upływu czasu w świetnej formie jednak nie nawiązał do swoich dawnych sukcesów. Mistrzem olimpijskim w jeździe indywidualnej został w Antwerpii Szwed Gillis Grafstrom, nawiązał on do wspaniałych sukcesów Urlicha Salchowa. Jazdę indywidualną wśród kobiet wygrała natomiast Szwedka Magda Julin-Maroy. W konkurencji par , wygrało małżeństwo Ludovika i Walter Jakobssenowie. Całe zawody w jeździe figurowej były prawdziwą ozdobą igrzysk, przyniosły rzeczę kibiców oraz sporą oglądalność. Były to ostatnie takie zawody podczas letniej olimpiady, ponieważ niedługo potem zaczęto organizować zimowe olimpiady, a właściwie igrzyska, pierwsze w Chamonix w 1924 roku.