W chodzie sportowym na dystansie 10 000 m taśmę mety na bieżni stadionu olimpijskiego przerwał 19-letni Ugo Frigerio - w czasie nieco ponad 48 minut. Włochy miały swego pierwszego zwycięzcę olimpijskiego w lekkoatletyce. Trzy dni później Frigerio zwyciężył również w chodzie na 3000 m w czsie 13: 14. 2. Chód sportowy ma długą historię. Na przełomie stuleci popularne były w Wielkiej Brytanii i w USA sześciodniówki w chodzie oraz chód długodystansowy. Do igrzysk chód wprowadzono podczas nieoficjalnych, tzw. interwałowych igrzysk olimpijskich w Atenach w 1906 r. Wystąpił wtedy w roli sędziego książę Jerzy, który zdyskwalifikował pierwszych dwóch zawodników na mecie. Wówczas nie rozróżniano tak dokładnie szybkiego chodu od biegu. W 1908 r. w Londynie dominowali Brytyjczycy w chodzie na 35 000 m i 10 mil (George Larner - dwa złote medale i Ernest Webb - dwa srebrne medale). W 1912 r. w Sztokholmie wproŹwadzono po raz pierwszy chód na 10 000 m, wygrał go Kanadyjczyk George Goulding w czasie 46: 28. 4. W Antwerpii ich śladami podążał Frigerio. Chód sportowy, podobnie jak inne konkurencje lekkoatletyczne, przechodził długą , bardzo długą ewolucję.